ایتان کوئن (دانلود 3 عنوان) + بیوگرافی

ایتان جسی کوئن (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۷) یک فیلمساز آمریکایی است که با برادرش جوئل کوئن، که با هم به نام برادران کوئن شناخته می‌شوند، کار می‌کند. فیلم‌های آن‌ها ژانرها و سبک‌های زیادی را در بر می‌گیرد، که اغلب آنها را برانداز یا تقلید می‌کنند. از تحسین برانگیزترین آثار آنها می توان به Blood Simple (1984)، Raising Arizona (1987)، Miller's Crossing (1990)، بارتون فینک (1991)، فارگو (1996)، لبوفسکی بزرگ (1998)، ای برادر، کجایی؟ (2000)، هیچ کشوری برای پیرمردها (2007)، مردی جدی (2009)، سخاوت واقعی (2010) و درون لوین دیویس (2013).

برادران عموماً فیلم‌هایشان را می‌نویسند، کارگردانی می‌کنند و به طور مشترک تولید می‌کنند. با این حال، به دلیل قوانین، جوئل تنها اعتبار کارگردانی را دریافت کرد در حالی که اتان تنها اعتبار تولید را تا Ladykillers (2004) دریافت کرد. از آن زمان به بعد، آنها به عنوان کارگردان و تهیه‌کننده شناخته می‌شوند و با نام مستعار رودریک جینز در ویرایش مشترک نقش داشتند. این دو به طور جداگانه در دهه 2020 کارگردانی را آغاز کردند که نتیجه آن تراژدی مکبث (2021) جوئل، جری لی لوئیس: دردسر در ذهن (2022) اثر اتان و عروسک های رانده شده (2024) بود. آنها با هم نامزد 13 جایزه اسکار و یک نامزدی فردی شده اند. آنها بهترین فیلمنامه اصلی برای Fargo و بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اقتباسی برای No Country for Old Men را به اشتراک می گذارند. آنها برنده نخل طلایی برای بارتون فینک در جشنواره فیلم کن 1991 شدند.

کوئن‌ها برای کارگردان‌های دیگر فیلم‌هایی نوشته‌اند که از آن جمله می‌توان به موج جنایتکار سام ریمی (1985)، فیلم زندگی‌نامه‌ای آنجلینا جولی در جنگ جهانی دوم Unbroken (2014) و درام استیون اسپیلبرگ در جنگ سرد «پل جاسوس‌ها» (2015) اشاره کرد. آنها سانتا بد (2003) از تری زویگاف و عاشقانه و سیگارهای جان تورتورو (2005) را تولید کردند. ایتن همچنین نویسنده داستان های کوتاه، تئاتر و شعر است.

آنها به دلیل علائم تجاری متمایز سبکی خود، از جمله ترکیب ژانر، شناخته شده اند. هیچ کشوری برای پیرمردها، مردی جدی و لوین دیویس در نظرسنجی بی بی سی در سال 2016 در مورد بهترین فیلم های سینمایی از سال 2000 تاکنون گنجانده شد. در سال 1998، موسسه فیلم آمریکا (AFI) فارگو را در بین 100 فیلم برتر آمریکایی قرار داد. ریچارد کورلیس درباره کوئن‌ها نوشت: «ژانرهای قدیمی فیلم مانند بسیاری از پنکیک‌ها را به طرز ماهرانه‌ای ورق می‌زنند و دوباره گرم می‌کنند، آنها آن‌ها را تازه سرو می‌کنند، نه با شربت، بلکه با پوششی از آرسنیک کمیک».

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا برادران کوئن، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.