روبن اوستلوند (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

روبن اوستلوند (تلفظ سوئدی: [ˈrʉːbɛnˈœstlɵnd]) (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۷۴) یک فیلمساز سوئدی است که بیشتر برای فیلم‌های کمدی سیاه طنز خود Force Majeure (۲۰۱۴)، The Square (2017) و Sangle (2017) شناخته می‌شود. او جوایز مختلفی از جمله دو نخل طلا، چهار جایزه فیلم اروپا و نامزدی سه جایزه آکادمی دریافت کرده است.

اوستلوند در استایرسو، شهرداری گوتنبرگ، سوئد به دنیا آمد. پس از دبیرستان، در فصول زمستان در پیست‌های اسکی مختلف در کوه‌های آلپ شروع به کار کرد. زمانی که در کوه‌های آلپ بود، شروع به ساختن ویدیوهای اسکی برای دوستانش کرد که به او کمک کرد در یک شرکت تولید محلی شغلی پیدا کند.

او به تحصیل در مدرسه فیلم در گوتنبرگ ادامه داد و در سال 2001 فارغ التحصیل شد. او بر اساس فیلم های اسکی خود در این مدرسه پذیرفته شد. او همراه با تهیه‌کننده فیلم اریک همندورف، یکی از بنیان‌گذاران شرکت تولید Plattform Produktion است که فیلم‌های او را تولید می‌کند.

اولین سه فیلم بلند داستانی او «گیتار مغولوئید» (2004)، «غیر ارادی» (2008) و «بازی» (2011) بودند. The Guitar Mongoloid برنده جایزه FIPRESCI در بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شد. فیلم کوتاه اوستلوند «حادثه یک بانک» برنده خرس طلایی بهترین فیلم کوتاه در شصتمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و جایزه بزرگ جشنواره فیلم تامپره در سال ۲۰۱۱ شد.

در سال ۲۰۱۴، فیلم «فورس ماژور» او برای رقابت در بخش «نگاه معین» در جشنواره فیلم کن انتخاب شد و جایزه هیئت داوران را از آن خود کرد. سپس سوئد فورس ماژور را برای جایزه آکادمی بهترین فیلم خارجی زبان ارائه کرد. پس از اینکه آکادمی در فهرست نهایی قرار گرفت اما آن را نامزد نکرد، اوستلوند ویدیویی طنز از پاسخ خود به از دست دادن لیست نامزدی منتشر کرد. در سال 2016، او یکی از اعضای هیئت داوران بخش Un Certain Regard کن بود.

در سال 2017، فیلم «میدان» او با الهام از برخی از تجربیات و نصب هنری او با کاله بومان، در جشنواره فیلم کن شرکت کرد، جایی که در نهایت برنده نخل طلا شد. آلیسا ویلکینسون از وکس، فیلم را این‌گونه توصیف کرد: «دفن کنایه‌های خودارجاعی در پس‌زمینه و با خوشحالی تماشاگران تا زمانی که کبود شوند، «میدان» گاهی بیشتر شبیه هنرهای نمایشی بلند به نظر می‌رسد تا یک فیلم روایی. این یک طنز اجتماعی از طریق کمدی دنیای هنر است، و هیچ شرکت‌کننده‌ای که از خواب بیدار می‌شود، نمونه‌ای نیست.

او در سال 2020 به دلیل تلاش های چشمگیر در فیلم سوئدی، مدال پادشاه طلا را دریافت کرد.

پس از آن، او پروژه مثلث غم را دنبال کرد، فیلمی طنز درباره نخبگان ثروتمند، و دومین نخل طلای خود را در سال 2022 برنده شد. در 23 ژانویه 2023، او برنده جایزه بهترین کارگردانی در جشن گولدباگنس برای مثلث غم شد. این فیلم برنده پنج نامزدی دیگر شد. در ژانویه همان سال، تنها یک روز پس از برنده شدن در Guldbaggengala، مثلث غم نامزدی جایزه اسکار را برای بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، و بهترین فیلمنامه اصلی دریافت کرد. او رئیس هیئت داوران جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ بود.

اوستلوند از سال 2014 با عکاس مد سینا گورکز رابطه دارد و پسری به نام الیاس دارد. او قبلا با همکار کارگردانش آندریا اوستلوند ازدواج کرده بود. آنها در سال 2008 طلاق گرفتند و دو دختر دوقلو به نام های آلوا و هیلدا دارند. اوستلوند ۲۸ ساله بود که برای اولین بار پدر شد و در حال کار بر روی گیتار مونگولوئید، اولین فیلم بلندش بود.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Ruben Östlund، دارای مجوز تحت CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.