ژان کلود بریالی (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

ژان کلود بریالی (به فرانسوی: Jean-Claude Brialy) (زاده 30 مارس 1933 - درگذشته 30 مه 2007) بازیگر و کارگردان فرانسوی بود.

بریالی در اومال (سور الغزلان کنونی)، الجزایر فرانسه، جایی که پدرش در ارتش فرانسه مستقر بود، به دنیا آمد. Brialy در سال 1942 با خانواده خود به سرزمین اصلی فرانسه نقل مکان کرد. او فارغ التحصیل ارتش ملی Prytanée بود. وقتی ۲۱ ساله بود برای کار بازیگری به پاریس رفت.

در سال 1956، برایالی اولین نقش خود را در فیلم کوتاه Le coup du berger (همسر احمق) ساخته ژاک ریوت بازی کرد.

در اواخر دهه 1950، او به یکی از پرکارترین بازیگران نوول وگ فرانسوی و یک ستاره تبدیل شد. او در فیلم‌هایی از کارگردانان مبهم مانند کلود شابرول (Le Beau Serge، 1958؛ Les Cousins، 1959)، لوئی مال (Ascenseur pour l'échafaud، 1958؛ Les Amants، 1958)، فرانسوا تروفو (Les Truffaut0109، 1958)، فرانسوا تروفو (Les Truffaut) 1959، 1958، ظاهر شد. گدار، (Une femme est une femme، 1961)، اریک رومر (Claire's Knee، 1970)، و همچنین در فیلم های فیلمسازان دیگر مانند ژان رنوآر (Elena et les hommes 1958)، راجر وادیم (La ronde, 1964، Philippe, c) 1966)، لوئیس بونوئل (Le Fantôme de la liberté، 1974)، و کلود للوش (Robert et Robert، 1978).

او در سال 2006 در آخرین نقش خود به عنوان شخصیت همنام فیلم تلویزیونی مسیو مکس به کارگردانی گابریل آگیون ظاهر شد. گدار او را به عنوان "کری گرانت فرانسوی" توصیف کرد، در حالی که گزارش شده است که "الگوهای زندگی" خود برایالی، ساشا گیتری بازیگر و کارگردان ژان کوکتو بوده اند.

برایالی تعدادی فیلم را کارگردانی کرد، از جمله Églantine در سال 1971، که با الهام از خاطرات کودکی شاد خود او در Chambellay با پدربزرگ و مادربزرگش گذرانده بود، و Les volets clos (کرکره های بسته) در سال 1972.

او صاحب رستوران L'Orangerie، در Île Saint-Louis بود. او همچنین به عنوان مجری تلویزیون، خواننده و مجری رادیو کار کرده است. برایالی در حین ارائه یکی از کتاب هایش، خود را اینگونه توصیف کرد: "من پسری هستم که به اندازه کافی خوش شانس هستم که کاری را که دوست دارم در زندگی انجام دهم".

Brialy در سال 1959 یک قصر در کمون Monthyon در نزدیکی پاریس به دست آورد. در آنجا، او با دوستان زیادی از سینما و تئاتر، مانند ژان ماری، پیر آردیتی، و رومی اشنایدر که در سال 1958 در تولید فیلم کریستین با آنها آشنا شده بود، پذیرایی کرد. اشنایدر، پس از تصادف مرگبار پسرش دیوید در سال 1981، "پناهگاه پاپاراتزی ها" را در خانه برایالی پیدا کرد. باربارا خواننده فرانسوی اغلب پشت پیانو می خواند. کارگردان ژان پیر ملویل از این قلعه برای فیلمبرداری آخرین صحنه های فیلم جنایی خود در سال 1970 Le Cercle Rouge استفاده کرد، جایی که آلن دلون و ایو مونتان توسط پلیس کشته می شوند.

برایالی در کتاب‌های خودزندگی‌نامه Le Ruisseau des Singes (رودخانه میمون‌ها) (2000) و خاطرات J'ai oublié de vous dire (یادم رفت به شما بگویم) (2004)، نشان داد که دوجنس‌گرا است. ...

منبع: مقاله "Jean-Claude Brialy" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA.