ژاک ویلر (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

Jacques Villeret (زاده ۶ فوریه ۱۹۵۱ – درگذشته ۲۸ ژانویه ۲۰۰۵) یک هنرپیشه فرانسوی بود که بیشتر برای بازی در نقش فرانسوا پینیون در کمدی Le Dîner de Cons در سطح بین‌المللی شناخته شد. او در طول دوران حرفه ای خود جوایز بسیاری از جمله مدال معتبر و عنوان شوالیه د لا لژیون دونور را به دست آورد.

ویلر از پدری الجزایری و مادری فرانسوی به نام جکی بوفورا در لوچز، ایندره لوآر، فرانسه به دنیا آمد. او در کنسرواتوار پاریس (CNSAD) در همان کلاس با لوئیس سیگنر، پدربزرگ امانوئل سیگنر و ماتیلد سیگنر تحصیل کرد. در حالی که او بیشتر برای بازی در نقش فرانسوا پیگنون در فیلم Le Dîner de Cons شهرت داشت. هم روی صحنه و هم در فیلم، دیگر نقش‌های مشهور او عبارتند از: فوق زمینی در La soupe aux choux، مو اوتیستیک در L'été en pente douce، و مارشال لودویگ فون آپفلسترودل در Papy fait de la résistance.

او در زمان ساخت فیلم Un aller simple به کارگردانی لوران هاینمان - فیلمی درباره ادغام و نژادپرستی و برخورد نسل‌ها - گفت که تماشای بازیگران جوان فیلم، باربارا شولز و لورانت دویچ، بی‌تفاوتی را که در جوانی با دوستانش در کنسرواتوار داشت، یادآوری کرد.

هنگامی که حرفه او در اوج خود بود، با موفقیت Le Dîner de Cons، همه چیز در یک تراژدی که آینه داستان فیلم بود فرو ریخت. ویلر از همسرش جدا شد و به دلیل مسائل مالیاتی دچار افت شدید مالی شد و او را در افسردگی فرو برد. ویلر برای راحتی به الکل روی آورد و الکلی شد. او خود را منزوی کرد و برای مدت طولانی پنهان شد. او بعداً گفت: الکل دوست است، اما دوستی که به معنای ضرر است.

عشق ویلر به حرفه‌اش به بازگرداندن حرفه‌اش از پرتگاه کمک کرد. در مصاحبه‌ای در سال 2001، او از تحسین خود برای اجراکنندگانی مانند جانی هالیدی و ژاک برل به خاطر سطح تعهدشان صحبت کرد و به نقل از نویسنده لویی فردیناند سلین گفت: وقتی می‌نویسم، توپ‌هایم را روی میز می‌گذارم.

ویلر در سال 1979 با ایرینا تاراسوف، بازیگر و نویسنده ازدواج کرد. آنها در سال 1998 از هم جدا شدند. تاساروف در کتاب خود Un jour, tout ira bien درباره زندگی مشترکشان نوشت. (یک روز همه چیز خوب پیش خواهد رفت).

ویلر در سال 2002 با سنی، یک بیوه سنگالی-فرانسوی که از طریق پدربزرگش، مور دیارا ندائو، از صف طولانی اشراف سرس در پادشاهی باستانی سالوم آمد، ملاقات کرد و آنها بلافاصله و عمیقاً عاشق شدند. آنها به مدت سه سال با هم شریک بودند، و او قصد داشت به پاریس نقل مکان کند تا با او باشد که او در ژانویه 2005 بر اثر خونریزی کبدی در Évreux درگذشت. سنی خاطراتی از زندگی مشترکشان به نام Jacques Villeret، mon bébé blanc نوشت که توسط Le Cherche Midi در سال 2005 در پاریس منتشر شد.

منبع: مقاله "Jacques Villeret" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.