مارگارت تاچر (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

مارگارت هیلدا تاچر، بارونس تاچر، ال‌جی، OM، DStJ، PC، FRS، HonFRSC (متولد 13 اکتبر 1925 - 8 آوریل 2013) یک دولتمرد بریتانیایی و سیاستمدار محافظه‌کار بود که از سال‌های 1979 تا 1959 و 1990 نخست وزیر بریتانیا بود. 1990. او طولانی‌ترین نخست‌وزیر بریتانیا در قرن بیستم و اولین زنی بود که این سمت را به دست آورد. او به عنوان نخست وزیر، سیاست های اقتصادی معروف به تاچریسم را اجرا کرد. یک روزنامه نگار شوروی به او لقب "بانوی آهنین" را داد، لقبی که با سیاست و سبک رهبری سازش ناپذیر او پیوند خورد.

تاچر در کالج سامرویل آکسفورد در رشته شیمی تحصیل کرد و قبل از اینکه وکیل شود مدت کوتاهی به عنوان یک شیمیدان پژوهشی کار کرد. او در سال 1959 به عنوان نماینده پارلمان فینچلی انتخاب شد. ادوارد هیث در دولت 1970-1974 خود را به عنوان وزیر امور خارجه در امور آموزش و علم منصوب کرد. در سال 1975، او هیث را در انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار شکست داد و رهبر اپوزیسیون شد، اولین زنی که رهبری یک حزب سیاسی بزرگ در بریتانیا را بر عهده گرفت.

تاچر پس از پیروزی در انتخابات عمومی سال 1979 به نخست‌وزیری، مجموعه‌ای از سیاست‌های اقتصادی را با هدف معکوس کردن تورم بالا و کشمکش‌های بریتانیا در پی زمستان نارضایتی و رکود اقتصادی پیش رو، ارائه کرد. فلسفه سیاسی و سیاست های اقتصادی او بر آزادی فردی بیشتر، خصوصی سازی شرکت های دولتی و کاهش قدرت و نفوذ اتحادیه های کارگری تاکید داشت. محبوبیت او در اولین سال های ریاستش در بحبوحه رکود اقتصادی و افزایش بیکاری کاهش یافت. پیروزی در جنگ فالکلند در سال 1982 و اقتصاد در حال بهبود، موجب تجدید حیات حمایت شد و در نتیجه او در سال 1983 مجدداً انتخاب شد. در سال 1986، تاچر بر مقررات زدایی از بازارهای مالی بریتانیا نظارت داشت که منجر به رونق اقتصادی شد، چیزی که به آن انفجار بزرگ معروف شد.

تاچر در سال 1987 برای سومین دوره مجدداً انتخاب شد، اما حمایت بعدی او از اتهامات جامعه (همچنین به عنوان "مالیات نظرسنجی" شناخته می شود) به طور گسترده ای مورد استقبال قرار نگرفت و دیدگاه های اروپایی بدبینانه او در مورد جامعه اروپا توسط سایرین در کابینه اش به اشتراک گذاشته نشد. او در سال 1990، پس از ایجاد چالش برای رهبری او، از سمت نخست وزیری و رهبر حزب استعفا داد و جان میجر، وزیر خزانه داری او جانشین وی شد. پس از بازنشستگی از عوام در سال 1992، به او به عنوان بارونس تاچر (از کستین در شهرستان لینکلن شایر) همتای مادام العمر داده شد که به او اجازه داد در مجلس اعیان بنشیند. در سال 2013، او بر اثر سکته مغزی در هتل ریتز لندن در سن 87 سالگی درگذشت.

تاچر که یک چهره قطبی در سیاست بریتانیاست، با این وجود در رتبه بندی های تاریخی و افکار عمومی نخست وزیران بریتانیا به خوبی دیده می شود. دوران تصدی او یک همسویی مجدد به سمت سیاست های نئولیبرالی در بریتانیا بود. میراث پیچیده منتسب به این تغییر در قرن 21 همچنان مورد بحث قرار می گیرد.