فیلیپ کاترین (دانلود 2 عنوان) + بیوگرافی

فیلیپ بلانچارد (زاده 8 دسامبر 1968)، که به طور حرفه ای با نام فیلیپ کاترین شناخته می شود، خواننده، ترانه سرا، بازیگر، کارگردان و نویسنده فرانسوی است که کار خود را در سال 1991 آغاز کرد. برخی از تک آهنگ های محبوب او عبارتند از: "Mon cœur balance"، "Je vous emmerde"، و "Louxor j'adore".

در ابتدای کارش، سبک موسیقی او گاهی با حرکت آسان گوش دادن با ارائه موسیقی با لهجه‌های بوسا نوا همراه با متن‌هایی که اغلب بیمارگونه یا رنج‌آور و مملو از طنز بود، همراه می‌شد که همگی گاهی اوقات با کلاژهای صوتی در هم آمیخته بودند. او همچنین به راک روی آورد، کمی موسیقی الکترونیک بدون اینکه هیچ وقت کنار بگذارد تا بخشی از آهنگ عجیب و غریب فرانسوی باشد. در سال 2010، او توجه مردم را به عنوان یک بازیگر با وام دادن ویژگی های خود به بوریس ویان در فیلم زندگینامه ای Gainsbourg، A Heroic Life، از Joann Sfar جلب کرد. سال بعد، او به عنوان سرفصل کمدی بی‌نظیر، من سرزمین هیچ مردی هستم، معرفی شد. او در سال 2015 در گاز دو فرانس نقش رئیس دولت را ایفا کرد.

در همان زمان، او اساسا به عنوان یک نقش دوم عجیب و غریب از کمدی های فرانسوی شناخته شد: La Tour 2 Contrôle Infernale (2016)، اثر اریک جودور، هیبو (2016)، رمزی بدیا، ما خانواده هستیم (2016)، اثر گابریل ژولین-لافریر، Le Petit Spirou7، توسط Sink or11 (2018)، ساخته ژیل للوش، و جهان مال توست (2018)، اثر رومن گاوراس.

در چهل و چهارمین دوره جوایز سزار، او جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم سینک یا شنا دریافت کرد.

فیلیپ بلانچارد (زاده ۸ دسامبر ۱۹۶۸)، که به طور حرفه‌ای با نام فیلیپ کاترین شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر، کارگردان و نویسنده فرانسوی است که کار خود را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد. برخی از تک‌آهنگ‌های محبوب او عبارتند از: Mon cœur balance، Je vous emmerde، و Louxor j'adore.

در ابتدای کارش، سبک موسیقی او گاهی با حرکت آسان گوش دادن با ارائه موسیقی با لهجه‌های بوسا نوا همراه با متن‌هایی که اغلب بیمارگونه یا رنج‌آور و مملو از طنز بود، همراه می‌شد که همگی گاهی اوقات با کلاژهای صوتی در هم آمیخته بودند. او همچنین به راک روی آورد، کمی موسیقی الکترونیک بدون اینکه هیچ وقت کنار بگذارد تا بخشی از آهنگ عجیب و غریب فرانسوی باشد. در سال 2010، او توجه مردم را به عنوان یک بازیگر با وام دادن ویژگی های خود به بوریس ویان در فیلم زندگینامه ای Gainsbourg، A Heroic Life، از Joann Sfar جلب کرد. سال بعد، او به عنوان سرفصل کمدی بی‌نظیر، من سرزمین هیچ مردی هستم، معرفی شد. او در سال 2015 در گاز دو فرانس نقش رئیس دولت را ایفا کرد.

در همان زمان، او اساسا به عنوان یک نقش دوم عجیب و غریب از کمدی های فرانسوی شناخته شد: La Tour 2 Contrôle Infernale (2016)، اثر اریک جودور، هیبو (2016)، رمزی بدیا، ما خانواده هستیم (2016)، اثر گابریل ژولین-لافریر، Le Petit Spirou7، توسط Sink or11 (2018)، ساخته ژیل للوش، و جهان مال توست (2018)، اثر رومن گاوراس.

در چهل و چهارمین دوره جوایز سزار، او جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم سینک یا شنا دریافت کرد.

در نوامبر 1991، کاترین کار خود را آغاز کرد. در سال 1992، او Les Mariages Chinois را منتشر کرد، اولین آلبوم بازنشر شده با عنوان اضافی، تحت عنوان Les Mariages chinois et la Relecture. کاترین که مضطرب و نسبت به کار خود کاملاً نامطمئن است، تقریباً به تنهایی در خانه آهنگسازی و ضبط می کند. ...

منبع: مقاله "Philippe Katerine" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.