بنجامین کلمنتین (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

Benjamin Sainte-Clémentine (زاده ۷ دسامبر ۱۹۸۸) آهنگساز، موسیقی‌دان و بازیگر بریتانیایی است.

کلمنتاین که در لندن به دنیا آمد و بزرگ شد، بعداً به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا مدتی بی خانمانی را تجربه کرد. پس از بازگشت به لندن، او اولین آلبوم خود را حداقل برای اکنون منتشر کرد که برنده جایزه مرکوری در سال 2015 شد. در فوریه 2019، او به پاس قدردانی از سهمش در هنر، از سوی دولت فرانسه به عنوان شوالیه نشان هنر و ادبیات معرفی شد.

تعدادی از منتقدان او را به عنوان یکی از خواننده-ترانه سرایان بزرگ نسل خود و صدای آینده لندن توصیف کرده اند، در حالی که تلاش می کند موسیقی خود را در هر سبکی قرار دهد. ساخته‌های کلمنتاین از نظر موسیقایی نافذ است و با مسائل زندگی همخوانی دارد، اما شاعرانه، شورش را با عشق و مالیخولیا، غزلیات پیچیده را با عامیانه و فریادها، و شعر را با مونولوگ‌های منثور آمیخته است. او اغلب برهنه و پابرهنه روی صحنه اجرا می کند، لباسی کاملا مشکی یا خاکستری تیره می پوشد، با یک کت بلند پشمی.

بنجامین کلمنتاین که کوچکترین از پنج فرزند است، در ادمونتون لندن، با مادربزرگ کاتولیک رومی سختگیر خود بزرگ شد. پس از مرگ او، او نزد پدر و مادرش نقل مکان کرد.

وقتی کلمنتاین 11 ساله بود، خانواده پیانو گرفتند و بنجامین تا زمانی که می توانست آن را می نواخت، اما پدرش که امیدوار بود پسرش حقوق بخواند، او را از گذراندن وقت با آلات موسیقی منع کرد. کلمنتاین نمی‌توانست نت بخواند، اما در عرض چند ماه، شروع به تقلید از آهنگسازان کلاسیک اریک ساتی و کلود دبوسی کرد، پس از «خسته شدن» از موسیقی پاپ از گوش دادن به کلاسیک FM در رادیو یاد گرفت و تا پنج سال بعد تا طلاق پدر و مادرش به نواختن با احتیاط ادامه داد.

کلمنتین در 16 سالگی مدرسه را ترک کرد و به دنبال آن با خانواده اش اختلاف پیدا کرد و در کمدن تاون لندن، بی خانمان و در مشکلات روانی و مالی به سر برد. او در سن 19 سالگی به پاریس نقل مکان کرد، جایی که چندین سال در بارها و هتل‌های میدان کلیشی در حالی که در خیابان‌ها می‌خوابید، مشغول رفت و آمد و بازی کردن بود. او در نهایت به یک خوابگاه در مونمارتر نقل مکان کرد و در آنجا 20 یورو برای زندگی در یک اتاق 10 نفره دوطبقه پرداخت کرد. برای سه سال بعد او آهنگ می نوشت و آهنگ می ساخت و با یک گیتار نیمه شکسته و یک کیبورد ارزان قیمت که به دست آورده بود می نواخت. در این دوره او به یک شخصیت فرقه در صحنه موسیقی پاریس تبدیل شد.

پس از چهار سال زندگی به عنوان یک ولگرد، او توسط یک مامور کشف شد، که بعداً او را به ماتیو گازیر معرفی کرد، که برای مدتی مدیر کلمنتین شد. در سال 2012، هنگام اجرای یک کنسرت در فستیوال کن، با لیونل بنسمون، یک غول تجاری در فرانسه آشنا شد و با هم شرکت ضبط "Behind" را راه اندازی کردند تا کلمنتاین بتواند موسیقی او را ضبط و منتشر کند. او سرانجام مورد توجه مطبوعات فرانسوی قرار گرفت و آنها او را به عنوان "la révélation anglaise des Francos" ("افشای انگلیسی جشنواره "Francofolies") توصیف کردند. سپس در دسامبر 2012 به Rencontres Trans Musicales of Rennes در فرانسه دعوت شد، جایی که برای اولین بار در یک صحنه بزرگ اجرا کرد و چهار شب متوالی اجرا کرد. کلمنتاین در نهایت یک قرارداد مجوز موسیقی مشترک بین Capitol، Virgin EMI و Barclay امضا کرد. ...

منبع: مقاله «بنجامین کلمنتاین» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.