کلود رینز (دانلود 3 عنوان) + بیوگرافی

کلود رینز (به انگلیسی: Claude Rains) (زاده 9 نوامبر 1889 – درگذشته 30 مه 1967) بازیگر انگلیسی صحنه و سینما بود که دوران حرفه‌ای او 47 سال به طول انجامید. او بعداً تابعیت آمریکا را داشت. او برای نقش‌های زیادی در فیلم‌های هالیوودی، از جمله نقش اصلی در مرد نامرئی (1933)، یک سناتور فاسد در فیلم آقای اسمیت به واشنگتن می‌رود (1939)، و شاید معروف‌ترین بازی او، کاپیتان رنو در کازابلانکا (1942) شناخته شد.

رینز در 10 نوامبر 1889 ویلیام کلود رینز در کامبرول لندن به دنیا آمد. به گفته دخترش، او با "لهجه بسیار جدی و اختلال در گفتار" بزرگ شد. پدرش فردریک رینز بازیگر بریتانیایی بود و باران جوان اولین حضور خود در صحنه را در 11 سالگی در فیلم Nell of Old Drury انجام داد.

استعداد بازیگری او توسط سر هربرت بیربوهم تری، بنیانگذار آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک شناسایی شد. درخت برای دروس فن بیان برای موفقیت به عنوان یک بازیگر باران مورد نیاز بود. بعدها، راینز در مؤسسه تدریس کرد و جان گیلگود و لارنس اولیویه را در میان دیگران تدریس کرد.

باران در جنگ جهانی اول در هنگ اسکاتلندی لندن، با بازیگران همکار باسیل راثبون، رونالد کولمن و هربرت مارشال خدمت کرد. باران درگیر یک حمله گاز بود که او را تا آخر عمر از یک چشم تقریباً نابینا کرد. با این حال، جنگ به پیشرفت اجتماعی او کمک کرد و در پایان آن، او از درجه سربازی به کاپیتان رسید.

باران کار خود را در تئاتر لندن آغاز کرد و در نقش اصلی نمایشنامه جان درینکواتر، اولیس اس. گرانت، که دنباله‌ای بر موفقیت بزرگ این نمایشنامه‌نویس آبراهام لینکلن بود، موفقیت‌آمیز بود و در اواخر دهه 1920 به برادوی سفر کرد تا در نقش‌های اصلی در نمایشنامه‌هایی مانند The dramatation The Applet Cartlym و Shaw's The Applet Cartlym. رمان «زمین خوب» اثر اس. باک، به عنوان یک کشاورز چینی.

باران نسبتاً دیر به بازیگری فیلم آمد و اولین تست روی صفحه نمایش او شکست خورد، اما صدای متمایز او باعث شد تا نقش اصلی فیلم مرد نامرئی جیمز ویل (1933) را به دست آورد، زمانی که شخصی به طور تصادفی آزمایش صفحه نمایش او را در اتاق کناری شنید. راین بعداً به کارگردانی مایکل کورتیز نسبت داد که به او ملزومات کمتر گفته شده بازیگری فیلم یا «چه کاری نباید جلوی دوربین انجام داد» را به او آموخت.