اورسن ولز (دانلود 2 عنوان) + بیوگرافی

جورج اورسون ولز (زاده ۶ مه ۱۹۱۵ – درگذشته ۱۰ اکتبر ۱۹۸۵) کارگردان فیلم، بازیگر، کارگردان تئاتر، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی بود که به طور گسترده در فیلم، تئاتر، تلویزیون و رادیو فعالیت کرد. ولز که به‌خاطر تولیدات دراماتیک نوآورانه‌اش و همچنین صدا و شخصیت متمایزش مورد توجه قرار گرفت، به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان یکی از موفق‌ترین هنرمندان نمایشی قرن بیستم شناخته می‌شود، به‌ویژه به‌خاطر آثار مهم و تأثیرگذار اولیه‌اش – علی‌رغم رابطه‌ی مشاجره‌آمیزش با هالیوود. سبک کارگردانی متمایز او شامل فرم‌های روایی لایه‌ای و غیرخطی، استفاده‌های نوآورانه از نورپردازی مانند کیاروسکورو، زوایای منحصربه‌فرد دوربین، تکنیک‌های صوتی وام‌گرفته شده از رادیو، عکس‌های فوکوس عمیق و برداشت‌های بلند بود. حرفه طولانی ولز در سینما به دلیل مبارزه او برای کنترل هنری در مواجهه با فشار استودیوها مورد توجه قرار گرفته است. بسیاری از فیلم های او به شدت تدوین شده و برخی دیگر منتشر نشده اند. او به عنوان یک نیروی خلاق اصلی و به عنوان "نویسنده نهایی" ستایش شده است.

ولز پس از کارگردانی تعدادی از تولیدات تئاتری پرمخاطب در اوایل بیست سالگی خود، از جمله اقتباسی مبتکرانه از مکبث و گهواره ویل راک، به عنوان کارگردان و راوی یک اقتباس رادیویی در سال 1938 از رمان H. G. Wells به نام The War of the Worlds برای مجموعه‌های رادیویی درام Anthology به شهرت ملی و بین‌المللی دست یافت. گزارش شده است که وقتی شنوندگان فکر می کردند که هجوم موجودات فرازمینی در حال رخ دادن است، وحشت گسترده ای ایجاد کرده است. اگرچه این گزارش‌های وحشت عمدتاً نادرست و مبالغه‌شده بودند، اما ولز را فوراً به بدنامی رساندند.

شهروند کین (1941)، اولین فیلم او با RKO، که در آن در نقش چارلز فاستر کین بازی کرد، اغلب به عنوان بهترین فیلم ساخته شده در نظر گرفته می شود. چندین فیلم دیگر او، از جمله آمبرسون های باشکوه (1942)، بانوی شانگهای (1947)، لمس شیطان (1958)، زنگ های ساعت در نیمه شب (1965)، و F برای جعلی (1974) نیز به طور گسترده به عنوان شاهکار شناخته می شوند.

در سال 2002، او در دو نظرسنجی مجزا از مؤسسه فیلم بریتانیا در میان کارگردانان و منتقدان، به عنوان بهترین کارگردان سینمای تمام دوران انتخاب شد و یک نظرسنجی گسترده از اجماع منتقدان، بهترین فهرست‌ها و گذشته‌نگرهای تاریخی، او را تحسین‌شده‌ترین کارگردان تمام دوران‌ها می‌نامند. اندرو ساریس در کتاب تأثیرگذار خود در نقد فیلم «سینمای آمریکا: کارگردانان و جهت‌ها» 1929-1968 او را در «پانتئون» 14 کارگردان بزرگ سینما که در ایالات متحده کار کرده بودند، گنجاند. ولز که به خاطر صدای باریتون خود شناخته شده بود، همچنین یک بازیگر بسیار مورد توجه بود و در فهرست 100 سال AFI به رتبه 16 برگزیده شد. او همچنین یک بازیگر مشهور صحنه شکسپیر و یک جادوگر ماهر بود که در سال‌های جنگ در نمایش‌های گروهی بازی می‌کرد.