آلن پروست (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

آلن ماری پاسکال پروست (متولد 24 فوریه 1955) راننده سابق اتومبیل رانی و مدیر موتوراسپرت فرانسوی است که از سال 1980 تا 1993 در فرمول یک شرکت کرد. پروست با نام مستعار "پروفسور" چهار عنوان قهرمانی مسابقات جهانی رانندگان فرمول یک را به دست آورد و - در زمان بازنشستگی خود) ، 1 (1 رکورد) سریعترین قهرمانی را از آن خود کرد و 1 (1 رکورد) سریعترین قهرمانی را از آن خود کرد. تمام می شود (106).

پروست که در لورت، لوآر متولد شد، کارتینگ را از 14 سالگی شروع کرد، چهار سال بعد قهرمان جام جهانی کارتینگ با رانندگی مستقیم نوجوانان شد و در سال 1976 به سمت فرمول های نوجوانان پیش رفت. پروست اولین عنوان خود را در مسابقات قهرمانی ملی فرمول رنو در آن سال به دست آورد، قبل از قهرمانی در چلنج د فرمول، پس از قهرمانی فرانسه در سال 1977 به عنوان قهرمانی Renault فرانسه موفق به دفاع از آن شد. عناوین او در سال های 1978 و 1979. دوران جوانی او با پیروزی او در مسابقات قهرمانی فرمول 3 اروپا در سال 1979 با اورکا به اوج رسید. پروست در سال 1980 با مک لارن قرارداد امضا کرد و اولین بازی فرمول یک خود را در گرندپری آرژانتین انجام داد و در آنجا ششم شد. او در سال 1981 به رنو نقل مکان کرد و اولین پیروزی خود را در گرندپری خانگی خود در فرانسه با بردهای بیشتر در هلند و ایتالیا کسب کرد. پس از چند پیروزی در رقابت‌های سال 1982 با رنو، پروست در مسابقات قهرمانی رانندگان جهان در سال 1983 بعد از نلسون پیکه نایب قهرمان شد. پروست دو روز بعد به دلیل اظهارنظرهای خود در فصل بعد از رنو اخراج شد و برای سال 1984 به مک لارن بازگشت، جایی که با نیم امتیاز به مقام نایب قهرمانی اش رسید.

در سال 1985، پروست اولین قهرمانی خود را با مک لارن به دست آورد و اولین قهرمان رانندگان جهان از فرانسه شد. او با موفقیت از عنوان خود در فصل بعد، در میان نبرد نزدیک با پیکه و نایجل منسل، دفاع کرد. پروست پس از برنده شدن در چندین مسابقه در مبارزات انتخاباتی خود در سال 1987، توسط آیرتون سنا شریک شد. آنها با هم در سال 1988 برنده تمام گرندپری یک شدند - با رانندگی MP4/4 مجهز به هوندا - با سه امتیاز قهرمانی سنا. رقابت شدید آن‌ها با تصادم تعیین‌کننده عنوان در سوزوکا در سال‌های 1989 و 1990 به اوج رسید، علی‌رغم اینکه پروست در دومی به فراری رفت، در حالی که پروست قهرمانی سابق را به دست آورد و سنا قهرمانی زیر را به دست آورد. در میان یک مبارزات انتخاباتی بدون پیروزی در سال 1991، او توسط فراری به دلیل اظهارنظرهایی که در مورد 643 انجام شد اخراج شد. پس از یک سال وقفه، پروست در سال 1993 با ویلیامز بازگشت و چندین رکورد را در راه چهارمین قهرمانی خود شکست و در پایان فصل بازنشسته شد. او با خرید Ligier به عنوان مالک جایزه بزرگ پروست از سال 1997 تا 2001 به فرمول یک بازگشت. پروست از سال 2017 تا 2021 نقش مشاوری در رنو داشت که بعداً به آلپاین تغییر نام داد.

پس از بازنشستگی از فرمول یک، پروست در مسابقات قهرمانی FFSA GT در سال 2005 برنده مسابقه شد و در سال 2010 به عنوان نماینده فرانسه در کنار سباستین لوب وارد مسابقه قهرمانان شد. در مسابقات یخ، پروست سه بار قهرمان آندروس تروفی است، که از سال 2003 تا 2012 شرکت کرد. او تا سال 2018 مالک شرکت رنو e.dams در فرمول E بود و سه بار پیاپی قهرمانی تیمی را از 2014–15 تا 2016–2017 برنده شد. پروست در سال 1999 وارد تالار مشاهیر بین‌المللی موتوراسپرت شد.

منبع: مقاله «آلن پروست» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA.