الکساندر تاراود (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

Alexandre Tharaud (زاده 9 دسامبر 1968) یک پیانیست فرانسوی است. او در صحنه کنسرت فعال است و دیسکوگرافی بزرگ و متنوعی منتشر کرده است.

تاراود که در پاریس متولد شد، صحنه موسیقی را از طریق مادرش که معلم رقص در اپرای پاریس بود و پدرش کارگردان آماتور و خواننده اپرت ها کشف کرد. بنابراین Tharaud در کودکی در تئاترهای اطراف شمال فرانسه ظاهر شد، جایی که خانواده آخر هفته های زیادی را در آنجا سپری کردند. پدربزرگ او در دهه‌های 1920 و 1930 در پاریس ویولونیست بود. الکساندر به ابتکار والدینش تحصیلات پیانو خود را در سن 5 سالگی آغاز کرد و وارد کنسرواتوار ناحیه 14 شد، جایی که معلمش کارمن تاکون-دوونات، شاگرد مارگریت لانگ بود.

او در 14 سالگی وارد کنسرواتوار پاریس شد و در 17 سالگی جایزه اول پیانو را در کلاس ژرمن مونیه گرفت. او با تئودور پاراسکیوسکو به پیانو تسلط یافت و از کلود هلفر، لئون فلیشر و نیکیتا ماگالف مشاوره گرفت. در سال 1987 در مسابقات بین المللی ماریا کانالز در بارسلون و یک سال بعد در مسابقه Senigallia ایتالیا جایزه سوم را کسب کرد. در سال 1989 جایزه دوم مسابقات بین المللی موسیقی ARD در مونیخ را به او اهدا کرد. حرفه او به سرعت در اروپا و همچنین در آمریکای شمالی و ژاپن توسعه یافت.

در سال 2009، او در یک نمایش اختصاص داده شده به اریک ساتی با بازیگر فرانسوا مورل شرکت کرد. او در کنار خواننده ژولیت، یک روز شادی را در Cité de la musique ترتیب داد که برای France Télévisions ضبط شده بود. او همچنین با آهنگساز فرانسوی تیری پکو کار کرده است و اولین کنسرتو پیانو خود را در اکتبر 2006 در تئاتر شانزلیزه اجرا کرد و بعداً آن را ضبط کرد.

در سال 2012، تاراود در فیلم فرانسوی عشق توسط میشائیل هانکه شرکت کرد و در آن نقش خود را در کنار ژان لوئی ترینتین، امانوئل ریوا و ایزابل هوپر بازی کرد، اگرچه او گفت که این شروع یک حرفه سینمایی برای او نخواهد بود.

نیویورک تایمز نوازندگی باخ او را در یک رسیتال در سال 2005 به عنوان "به وضوح بیان شده و به وضوح حکاکی شده" توصیف کرد.

در سال 2015 تاراود در کنسرت Prinsengracht در آمستردام به عنوان مجری اصلی بازی کرد.

به دنبال پیانو: گفتگوهای نیکلاس ساتون (فیلیپ ری، 2013)، در سال 2017، ثارود کتاب دومی را با عنوان Montrez-moi vos mains (دست هایت را به من نشان بده) منتشر کرد (گراست، 2017)، که در آن حرفه، روش های کار، روابط با همکارانش، احساسات شخصی مخاطبان در سراسر جهان را بازگو می کند. ...

منبع: مقاله "Alexandre Tharaud" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.