Heart and Souls
·
7.0


چارلز سیدنی گرودین (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۳۵ – درگذشته ۱۸ مه ۲۰۲۱) بازیگر، کمدین، نویسنده و مجری برنامههای گفتگوی تلویزیونی آمریکایی بود. گرودین حرفه بازیگری خود را در دهه 1960 با حضور در سریال های تلویزیونی از جمله ویرجینیایی آغاز کرد. پس از نقش کوچکی در فیلم Rosemary's Baby در سال 1968، او نقش اصلی را در فیلم The Heartbreak Kid (1972) اثر Elaine May و نقش های مکمل در Catch-22 مایک نیکولز (1970)، بازسازی سال 1976 King Kong و Heaven Can Wait وارن بیتی (197) بازی کرد.
گرودین که بهخاطر زایمان مردهاش شناخته میشود و اغلب در نقش یک مرد مستقیم بازی میکرد، بهعنوان یک بازیگر مکمل در بسیاری از کمدیهای هالیوودی آن دوران آشنا شد، از جمله زندگی واقعی (1979)، به نظر میرسد مثل زمانهای قدیم (1980)، ماپت بزرگ (1981)، ایشتار (1987)، دیو (1993) و کلیفورد. گرودین در کمدی اکشن Midnight Run (1988) و در فیلم خانوادگی بتهوون (1992) همبازی شد. او مکررا در نمایش امشب با جانی کارسون و اواخر شب با دیوید لترمن ظاهر شد.
در اواسط دهه 1990، گرودین از بازیگری کنارهگیری کرد و زندگینامههایی نوشت. او در CNBC مجری برنامه گفتگو و در سال 2000 مفسر سیاسی برای 60 Minutes II شد. او در اواسط دهه 2010 با چند نقش به بازیگری بازگشت، از جمله در نمایش FX لویی سی کی کی و در فیلم وقتی ما جوان هستیم (2014) نوآ بامباخ.
گرودین جوایز متعددی از جمله جایزه Primetime Emmy را برای نویسندگی برجسته برای ویژه تنوع در سال 1978 برای پل سیمون ویژه در کنار Chevy Chase، Lorne Michaels، Paul Simon و Lily Tomlin به دست آورد. او همچنین نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد - موزیکال یا کمدی فیلم برای بچه دلشکسته در سال 1972 شد. او بهترین بازیگر مرد را در جشنواره بینالمللی فیلم والادولید در سال 1988 برای فیلم Midnight Run و جایزه کمدی آمریکا را برای خندهدارترین بازیگر نقش مکمل مرد در فیلم سینمایی Dave در 199 دریافت کرد.