La Vie en Rose
·
7.5


ژان پل روو زاده 26 ژانویه 1967 در دانکرک (فرانسه) بازیگر و کارگردان فرانسوی است.
تنها پسرش ژان پل روو در دانکرک بزرگ شد و در دوران تحصیلش به تئاتر معرفی شد. او دوره هایی را در مرکز نمایش ملی نورد پاس د کاله گذراند و یک گروه تئاتر آماتور تأسیس کرد. پس از لیسانس برای تحصیل در رشته علوم اطلاعات و ارتباطات عازم لیل شد. در سال 1989، به لطف یکی از دوستانش، امانوئل لپوتر، در دوره ای که ایزابل نانتی در یک مدرسه تئاتر به نام Cours Florent برگزار می کرد، شرکت کرد و تصمیم گرفت برای تحصیل در رشته کمدی در پاریس بماند.
او در طول دهه 1990 در گروه کمیک Robins des Bois برای عموم مردم آشکار شد.
او در دهه 2000 خود را به عنوان یک نقش دوم تکراری در سینمای فرانسه در ژانرهای مختلف تثبیت کرد. بنابراین، او در سال 2003 برای بازی در درام تاریخی مسیو باتینول، اثر ژرار ژونو، جایزه سزار بهترین امید مرد را به دست آورد، سپس در سال 2005 برای تجسم شبیه میشل نامزد جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. پولنارف در کمدی سکو، اثر یان مویکس. در سال 2006، او در کمدی Nos jours bonheurs، اثر اریک تولدانو و اولیویه ناکاچه، نقش کارگردان یک کمپ تابستانی را بازی کرد، قبل از بازی در نقش لویی گاسیون در فیلم زندگینامه La Môme (2007)، اثر اولیویه داهان.
در طول دهه 2010، او به ویژه نقش جف توچه را در مجموعه کمدی های موفق Les Tuche به کارگردانی اولیویه باروکس برنده شد. او همچنین بهعنوان کارگردان فیلمهایی با حساسیت دراماتیکتر، با فیلمهای «وقتی کوچک میشوم» (2012)، «سوغاتها» (2014) و «لولا و دوستداران» (2018) دنبال میکند.