جان لیتگو (دانلود 5 عنوان) + بیوگرافی

جان آرتور لیتگو (انگلیسی: John Arthur Lithgow؛ زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۴۵) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او در دانشگاه هاروارد و آکادمی موسیقی و هنرهای دراماتیک لندن تحصیل کرد قبل از اینکه به خاطر کارهای متنوعش روی صحنه و صفحه نمایش شناخته شود. او جوایز متعددی از جمله شش جایزه پریمتایم امی، دو جایزه گلدن گلوب و دو جایزه تونی و همچنین نامزدی دو جایزه آکادمی، یک جایزه فیلم اسکار بریتانیا، چهار جایزه گرمی، چهار جایزه انجمن بازیگران نمایشگر و یک جایزه لارنس اولیویه دریافت کرده است.

لیتگو برنده دو جایزه تونی شد، اولین جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد در نمایشنامه برای اولین بار در برادوی در اتاق تعویض (1972) و دومین جایزه بهترین بازیگر مرد در یک موزیکال برای موزیکال بوی شیرین موفقیت (2002). او برای تونی برای رکوئیم برای یک سنگین وزن (1985)، ام پروانه (1988) و شرورهای گندیده کثیف (2005) نامزد شد. او در نمایشنامه‌های ستون‌نویس (2012)، تعادل ظریف (2014) و هیلاری و کلینتون (2019) بازی کرده است. او نقش رولد دال را در نمایشنامه غول در وست اند ایفا کرد که برای آن نامزد دریافت جایزه اولیویه بهترین بازیگر مرد شد. 

او در نقش دیک سولومون در کمدی کمدی تلویزیونی سومین راک از خورشید (1996–2001) بازی کرد و برنده سه جایزه امی پریمتایم برای بهترین بازیگر مرد در سریال کمدی شد. او جایزه‌های پریمتایم امی بیشتری را برای بازی در نقش آرتور میچل در درام دکستر (2009) و نقش وینستون چرچیل در درام نتفلیکس The Crown (2016-2019) دریافت کرد. او همچنین در پری میسون (2020) شبکه HBO و پیرمرد (2022) از FX بازی کرد.

در فیلم، او دو جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای نقش‌هایش به‌عنوان یک بازیکن تراجنس‌آمیز سابق فوتبال در جهان به نقل از گارپ (۱۹۸۲) و یک بانکدار تنها در «شرایط همدلی» (۱۹۸۳) دریافت کرده است. او همچنین در All That Jazz (1979)، Blow Out (1981)، Footloose (1984)، Harry and the Hendersons (1987)، A Civil Action (1998)، شرک (2001)، Kinsey (2004)، 2004 (2004) و 2004: Strange (2014)، Interstellar (2014)، Late Night (2019)، Bombshell (2019)، Killers of the Flower Moon (2023) و Conclave (2024).