خوزه کارراس (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

Josep Maria Carreras Coll (کاتالانی: [ʒuˈzɛb məˈɾi.ə kəˈreɾəs ˈkɔʎ]؛ متولد 5 دسامبر 1946)، که بیشتر با نام José Carreras (/kəˈrɛərəs/، اسپانیایی: axoreatic]) شناخته می شود. تنور که به ویژه برای بازی در اپرای دونیزتی، وردی و پوچینی شناخته شده است.

او که در بارسلونا به دنیا آمد، در 11 سالگی در نقش تروجامان در El retablo de Maese Pedro اثر مانوئل دو فالا روی صحنه اپرایی ظاهر شد و با بیش از 60 نقش، در سالن‌های اپرای برجسته جهان و ضبط‌های متعدد، فعالیت خود را ادامه داد. او به‌عنوان یکی از سه تنور، با پلاسیدو دومینگو و لوچیانو پاواروتی، در یک سری کنسرت‌های بزرگ از سال 1990 تا 2003 در میان مخاطبان وسیع‌تری به شهرت رسید. بهبودی خود از این بیماری در سال 1988.

کارراس در سانتز، یک محله طبقه کارگر در بارسلون به دنیا آمد. او کوچکترین از سه فرزند Antònia Coll i Saigi و Josep Carreras i Soler بود. در سال 1951 خانواده او در جستجوی زندگی بهتر به آرژانتین مهاجرت کردند. با این حال، این حرکت به خارج از کشور ناموفق بود و در عرض یک سال آنها به سانتز بازگشتند، جایی که کارراس قرار بود بقیه سال های کودکی و نوجوانی خود را بگذراند.

او استعداد اولیه خود را در موسیقی و به ویژه خوانندگی نشان داد، که در سن شش سالگی با دیدن ماریو لانزا در کاروسو بزرگ تشدید شد. داستانی که در زندگی‌نامه و مصاحبه‌های متعدد او بازگو می‌شود این است که کارراس پس از دیدن فیلم، آریا را بی‌وقفه برای خانواده‌اش می‌خواند، به‌ویژه «La donna è mobile»، و اغلب وقتی از کنسرت‌های بداهه او عصبانی می‌شدند، خود را در حمام خانواده حبس می‌کرد. در آن زمان، والدینش، با تشویق پدربزرگش سالوادور کول، یک باریتون آماتور، پولی برای آموزش موسیقی برای او پیدا کردند. ابتدا نزد ماگدا پرونرا، مادر یکی از دوستان دوران کودکی خود، پیانو و صدا را فرا گرفت و در هشت سالگی نیز در کنسرواتوار شهرداری بارسلونا شروع به فراگیری آموزش موسیقی کرد.

او تنها در هشت سالگی اولین اجرای عمومی خود را با آواز "La donna è mobile" با همراهی Magda Prunera در پیانو در رادیو ملی اسپانیا انجام داد. ضبطی از این هنوز وجود دارد و می‌توان آن را در بیوگرافی ویدیویی خوزه کاررا - یک داستان زندگی شنید. در 3 ژانویه 1958، در سن یازده سالگی، اولین بار در خانه اپرای بزرگ بارسلونا، Gran Teatre del Liceu، با خواندن نقش سوپرانوی پسر تروجامان در El retablo de Maese Pedro اثر مانوئل دو فالا، اولین حضور خود را داشت. چند ماه بعد، او برای آخرین بار به عنوان سوپرانو پسر در Liceu در دومین کنش La Bohème خواند.

در طول سال‌های نوجوانی، او به تحصیل موسیقی ادامه داد و به کنسرواتوری برتر موسیقی دل لیسیو رفت و در کلاس‌های خصوصی صدا، ابتدا با فرانسیسکو پویگ و بعداً با خوان رواکس، که کارراس او را «پدر هنری» خود توصیف کرد، رفت. به دنبال توصیه های پدر و برادرش که احساس می کردند او به یک حرفه "پشتیبان" نیاز دارد، او نیز برای تحصیل در رشته شیمی وارد دانشگاه بارسلونا شد، اما پس از دو سال دانشگاه را ترک کرد و تمرکزش را روی خوانندگی متمرکز کرد. ...

منبع: مقاله "José Carreras" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.