جولی والترز (دانلود 2 عنوان) + بیوگرافی

دام جولیا مری والترز DBE (متولد ۲۲ فوریه ۱۹۵۰)، که با نام حرفه‌ای جولی والترز شناخته می‌شود، بازیگر، نویسنده و کمدین انگلیسی است. او برنده چهار جایزه British Academy Television Award (جوایز تلویزیونی آکادمی بریتانیا)، دو British Academy Film Award (جوایز فیلم آکادمی بریتانیا)، دو International Emmy Award (امی بین‌المللی)، یک BAFTA Fellowship و یک جایزه گلدن گلوب است. والترز دو بار نامزد جایزه اسکار شده‌است: یک‌بار برای بهترین بازیگر زن و یک‌بار برای بهترین بازیگر زن نقش مکمل.

والترز با بازی در نقش اصلی فیلم Educating Rita (۱۹۸۳) (Educating Rita «آموزش ریتا») به شهرت رسید؛ نقشی که اولین‌بار آن را در تئاتر وست اند روی صحنه برده بود. او در چندین فیلم ظاهر شده‌است، از جمله Personal Services (۱۹۸۷) (Personal Services «خدمات شخصی»)، Stepping Out (۱۹۹۱) (Stepping Out «قدم گذاشتن به بیرون»)، Sister My Sister (۱۹۹۴) (Sister My Sister «خواهر، خواهر من»)، Billy Elliot (۲۰۰۰) (Billy Elliot «بیلی الیوت»)، مجموعه فیلم‌های Harry Potter (۲۰۰۱–۲۰۱۱) (Harry Potter «هری پاتر») در نقش مالی ویزلی، Calendar Girls (۲۰۰۳) (Calendar Girls «دختران تقویم»)، Wah-Wah (۲۰۰۵) (Wah-Wah «واه-واه»)، Driving Lessons (۲۰۰۶) (Driving Lessons «کلاس رانندگی»)، Becoming Jane (۲۰۰۷) (Becoming Jane «جِین شدن»)، Mamma Mia! (۲۰۰۸) (Mamma Mia! «مامامیا!») و Mamma Mia! Here We Go Again (۲۰۱۸) (Mamma Mia! Here We Go Again «مامامیا! دوباره شروع می‌کنیم»)، Brave (۲۰۱۲) (Brave «شجاع»)، Paddington (۲۰۱۴) (Paddington «پَدینگتون») و دنباله‌اش در سال ۲۰۱۷، Brooklyn (۲۰۱۵) (Brooklyn «بروکلین»)، Film Stars Don't Die in Liverpool (۲۰۱۷) (Film Stars Don't Die in Liverpool «ستاره‌های سینما در لیورپول نمی‌میرند») و Mary Poppins Returns (۲۰۱۸) (Mary Poppins Returns «بازگشت مری پاپینز»). او روی صحنه تئاتر برای اجرای سال ۲۰۰۱ نمایش All My Sons (All My Sons «همه پسران من») برنده جایزه Laurence Olivier Award برای بهترین بازیگر زن شد.

در تلویزیون، والترز با ویکتوریا وود همکاری داشت؛ آن‌ها با هم در چندین برنامه تلویزیونی ظاهر شدند، از جمله Wood and Walters (۱۹۸۱) (Wood and Walters «وود و والترز»)، Victoria Wood: As Seen on TV (۱۹۸۵–۱۹۸۷) (Victoria Wood: As Seen on TV «ویکتوریا وود: آن‌طور که در تلویزیون دیده می‌شود»)، Pat and Margaret (۱۹۹۴) (Pat and Margaret «پَت و مارگارت») و Dinnerladies (۱۹۹۸–۲۰۰۰) (Dinnerladies «خانم‌های سلف‌سرویس»). او چهار بار برنده جایزه British Academy Television Award برای بهترین بازیگر زن شده‌است، بیش از هر بازیگر زن دیگری، برای My Beautiful Son (۲۰۰۱) (My Beautiful Son «پسر زیبای من»)، Murder (۲۰۰۲) (Murder «قتل»)، The Canterbury Tales (۲۰۰۳) (The Canterbury Tales «افسانه‌های کانتربری») و ایفای نقش مو موولم در Mo (۲۰۱۰) (Mo «مو»). والترز و هلن میرن تنها بازیگرانی هستند که سه بار پیاپی این جایزه را برده‌اند و والترز همراه با جودی دِنچ با هفت نامزدی، رکورددار بیشترین نامزدی در این بخش است. در سال ۲۰۰۶، مردم بریتانیا در نظرسنجی شبکه ITV با عنوان TV's 50 Greatest Stars (TV's 50 Greatest Stars «۵۰ ستاره برتر تلویزیون») به مناسبت پنجاه‌سالگی این شبکه، والترز را در رتبه چهارم قرار دادند. او در فیلم تلویزیونی A Short Stay in Switzerland (۲۰۰۹) (A Short Stay in Switzerland «اقامتی کوتاه در سوئیس») نقش‌آفرینی کرد که برایش جایزه International Emmy برای بهترین بازیگر زن را به همراه داشت. والترز در فهرست افتخارات تولد ۲۰۱۷ به پاس خدماتش به درام، به مقام «دیم» (DBE) مفتخر شد.