تیو پاکوسادوو (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

Kanjeng Raden Tumenggung Irwan Susetyo Pakusadewo که بیشتر با نام هنری Tio Pakusadewo (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۶۳) شناخته می‌شود، بازیگر اندونزیایی است. او برنده دو جایزه سیترا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنواره فیلم اندونزی، برای Lagu untuk Seruni (1990) و Identitas (2008) شده است.

تیو در 2 سپتامبر 1963 در جاکارتا به دنیا آمد. او در سنین پایین به هنر علاقه نشان داد و در دوران دبستان به رقص پرداخت. در دبیرستان با گروه تئاتر مدرسه فعال بود و پس از فارغ التحصیلی در سال 1985 تیو در موسسه هنر جاکارتا ثبت نام کرد. از طرفی به عنوان مدل کار کرد و در سال 1987 اولین فیلم بلند خود را با بازی در کنار رانو کارنو در Bilur-Bilur Penyesalan (راه‌راه‌های پشیمانی)، اقتباسی از رمان میرا دبلیو.

در سال 1988 تیو چهار نقش را ایفا کرد، از جمله یکی در Catatan Si Boy II (خاطرات پسر II) که به او شهرت ملی داد. شهرت او با بازی در فیلم سینتا دالام سپوتونگ روتی (عشق در یک تکه نان، 1990) ساخته گارین نوگروهو که برنده جایزه سیترا برای بهترین فیلم در جشنواره فیلم اندونزی در سال 1991 شد، تثبیت شد. همچنین در سال 1991، تیو اولین جایزه سیترا را برای بازیگری، برای بازی در نقش یک آهنگساز عجیب و غریب در Lagu Untuk Seruni دریافت کرد.

در اوایل دهه 1990، صنعت فیلم داخلی با افت شدیدی مواجه شد و تیو شروع به تمرکز بر سریال‌های سریال کرد. در سال 1993 او خانه تولید خود به نام Kalbuku را تأسیس کرد که چندین سریال از جمله Desy (1994)، Lakon Tiga Duda (داستان سه بیوه؛ 1994)، Anak-Anak Menteng (فرزندان منتنگ؛ 1996)، Telaga Kesabaran (دریاچه صبور) (Tiga of Patience)، و Srail (Tiga of Patience) را تولید کرد. 1996).[3] این شرکت اگرچه در ابتدا بسیار موفق بود، به زودی با مشکلات مالی مواجه شد و تعطیل شد. تیو همچنین با اعتیاد به مواد مخدر مواجه شد. آخرین نقش بلند او در هزاره در فیلم Kuldesak (بن بست)، یک فیلم مستقل به کارگردانی مشترک میرا لسمانا، ریزا مانتووانی، ریری ریزا و نان تریونی بود. این فیلم در سال 1999 اکران شد.

تیو تا سال 2004 وارد صنعت سینما نشد، زمانی که در فیلم باکره هانی ساپوترا نقش یک «بابا قند» را بازی کرد. نقش بعدی او در فیلم برباگی سوامی (عشق برای سهم؛ 2006) ساخته نیا دیناتا، نقش یک زن چندهمسری بود که از چهار همسرش می ترسد. از سال 2007، تیو هر سال حداقل در دو فیلم ظاهر شده است. اینها ژانرهای مختلفی را شامل می شوند، از جمله فیلم ترسناک Legenda Sundel Bolong (افسانه Sundel Bolong؛ 2007)، کمدی Quickie Express (2007)، درام Sang Penari (رقصنده؛ 2011) و هیجان انگیز Pintu Terlarang (درب ممنوع؛ 2009).

در سال 2010 به تیو عنوان Kanjeng Raden Tumenggung از دربار سلطنتی در سلطان نشین یوگیاکارتا اعطا شد. که او از آن نسب شده است. در آن سال او همچنین یک مدرسه بازیگری در کمانگ، جاکارتای جنوبی تأسیس کرد، زیرا کیفیت اکثر بازیگران و بازیگران جدید اندونزیایی را ضعیف می‌دانست. این مدرسه روشی را آموزش می دهد که توسط خود تیو توسعه یافته است.

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد