والتر سالز (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

والتر موریرا سالز جونیور (/ˈsɑːlɪs/؛ پرتغالی برزیل: [ˈvawteʁ ˈsalis]؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۵۶) یک فیلمساز برزیلی است. سالس که یکی از چهره های اصلی سینمای Resumption در برزیل است، به طور گسترده به عنوان یکی از بزرگترین فیلمسازان برزیلی در تمام دوران شناخته می شود. جوایز او شامل یک جایزه اسکار پذیرفته شده برای بهترین فیلم بین المللی، سه جایزه جشنواره فیلم کن، سه جایزه جشنواره فیلم ونیز، دو جایزه فیلم آکادمی بریتانیا، یک خرس طلایی و یک گلدن گلوب است.

او ابتدا با فیلم ایستگاه مرکزی (1998) که دو نامزدی جایزه اسکار را به دست آورد، برای بهترین فیلم خارجی زبان و بهترین بازیگر زن برای فرناندا مونته نگرو، برنده جایزه گلدن گلوب و بفتا برای بهترین فیلم خارجی زبان و همچنین خرس طلایی در چهل و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم برلین شد. از کارهای بعدی او می توان به پشت خورشید (2001)، خاطرات موتورسیکلت (2004)، آب تاریک (2005) و در جاده (2012) اشاره کرد. در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار، فیلم تحسین شده او من هنوز اینجا هستم (2024) نامزدی دوگانه نادر بهترین فیلم و بهترین فیلم بین المللی را دریافت کرد. این فیلم دومی را برد و اولین فیلم برزیلی شد که برنده جایزه اسکار در هر رشته ای شد.

سالز، وارث ایتائو یونیبانکو، با دارایی 4.5 میلیارد دلار آمریکا (24.26 میلیارد دلار)، سومین فیلمساز ثروتمند جهان است.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Walter Salles، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.