آرون سورکین (دانلود 2 عنوان) + بیوگرافی

آرون بنجامین سورکین (زاده ۹ ژوئن ۱۹۶۱) یک فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس و کارگردان فیلم آمریکایی است. او که در شهر نیویورک متولد شد، در اوایل به نوشتن علاقه داشت. سورکین به‌عنوان نویسنده‌ای برای صحنه، تلویزیون و فیلم، به‌خاطر دیالوگ‌های سریع و مونولوگ‌های برجسته‌اش که با استفاده مکرر از تکنیک داستان‌گویی «راه رفتن و صحبت کردن» تکمیل می‌شود، شناخته می‌شود. سورکین جوایز متعددی از جمله جایزه آکادمی، جایزه بفتا، پنج جایزه امی پریمتایم و سه گلدن گلوب را به دست آورده است.

سورکین به‌عنوان نویسنده، خالق و نمایش‌دهنده مجموعه‌های تلویزیونی «شب ورزشی» (1998-2000)، «بال غربی» (1999-2006)، «استودیوی 60 در سانست استریپ» (07-2006) و «اتاق خبر» (2012-2) به شهرت رسید. او همچنین به‌خاطر کارهایش در برادوی، از جمله نمایشنامه‌های چند مرد خوب (۱۹۸۹)، اختراع فارنزورث (۲۰۰۷)، کشتن مرغ مقلد (۲۰۱۸)، و احیای موزیکال کملوت لرنر و لوو (۲۰۲۳) شهرت دارد.

او فیلمنامه‌های چند مرد خوب (۱۹۹۲)، رئیس‌جمهور آمریکا (۱۹۹۵) و چندین فیلم زندگی‌نامه‌ای از جمله جنگ چارلی ویلسون (۲۰۰۷)، مانی‌بال (۲۰۱۱) و استیو جابز (۲۰۱۵) را نوشت. او برای نوشتن شبکه اجتماعی (2010) برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی شد. او اولین فیلم کارگردانی خود را با «بازی مولی» (2017) و پس از آن «محاکمه شیکاگو 7» (2020) و «ریکاردوس بودن» (2021) انجام داد.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا، آرون سورکین، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.