رابرت هامر (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد.

رابرت جیمز همر (به انگلیسی: Robert James Hamer) (زاده 31 مارس 1911، کیدرمینستر، ووسسترشر - 4 دسامبر 1963، لندن) کارگردان و فیلمنامه‌نویس بریتانیایی بود. او پسر بازیگر جرالد هامر (1886-1972) بود.

هامر بورسیه تحصیلی دانشگاه کمبریج را دریافت کرد اما از کمبریج اخراج شد و کار خود را در سال 1934 به عنوان دستیار اتاق برش آغاز کرد و از سال 1935 به عنوان تدوینگر فیلم درگیر فیلم هایی مانند مسافرخانه جامائیکا هیچکاک (1939) به تهیه کنندگی چارلز لاتون شد. در پایان دهه 1930، او در فیلم های مستند برای واحد فیلم GPO کار کرد.

زمانی که رئیس او در GPO آلبرتو کاوالکانتی به استودیو Ealing نقل مکان کرد، هامر برای پیوستن به او در آنجا دعوت شد. او با جانشینی همکارانش تجربه ای به عنوان کارگردان به دست آورد و سکانس «آینه خالی از سکنه» را در «مرگ شب» (1945) ساخت. او این کار را با سه فیلم Ealing به نام خودش دنبال کرد که بیشتر به خاطر آنها به یاد می‌آید: ریسمان صورتی و موم مهر (1946)، همیشه باران می‌بارد یکشنبه (1947)، هر دو با بازی گوگی ویترز، و کمدی سیاه قلب‌های مهربان و تاج‌ها (1949)، با دنیس پرایس و الک گینس.

هامر در سن 52 سالگی بر اثر ذات الریه در بیمارستان سنت توماس لندن درگذشت. به گفته منتقد فیلم دیوید تامسون، یک معتاد الکلی، که در دورانی که در بریتانیا تابو شده بود، همجنس‌گرا بود، حرفه هامر «اکنون به نظر جدی‌ترین سقط استعداد در سینمای بریتانیا پس از جنگ است».

شرح بالا از مقاله ویکی پدیا رابرت هامر، دارای مجوز تحت CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت کنندگان در ویکی پدیا